Een feestje van twee organisatoren, ik was er een van, werd
stilaan no fun voor mijn genodigden.
Ten langen leste bevond ik me nl. aan de lopende band cocktails te draaien voor
een massa onbekenden. (Tio Tonic by the way bleek het geknipte medicijn
voor een paar dames die met buikpijn waren toegekomen.)
Middernacht
naderde, ik forceerde een paar vrienden voor een samenzwering ver van de
dansvloer. Ik wou hun mening over een sapje dat ik net had leren kennen. De
fles, Tselepos’ Melissopetra 2016, in feestelijke en bevolkte omstandigheden:
de dj en achterklap werden meteen genegeerd.

“Koninklijk, weelderig, strakker
dan fruit, elegant en fris. Net boven €15? Geen discussie!“ Het was ook mijn
eerste sip van de Melissopetra en ik had even niets toe te voegen. Misschien enkel
dat de rokerige boventoon deze Griek gelijkwaardig maakt aan de gewurz uit de
Alsace.

Het feestje duurde tot 5u ’s ochtends.