Een mens hoeft niet moeilijk te doen over provisiekasten in
januari en mei, omdat ze uitpuilen van bewaarvoedsel in blik dat net teveel was
op de christelijke feestdis. De koper hoeft zich geen zorgen te maken: de houdbaarheidsdatum overschrijdt de vershoudlimiet. Zodoende verbaasde de vraag niet of ik zin
had, mid-januari, in asperges. Op bokaal, in sap, smeuïge witte asperges. Opgebakken
tot een krokante smaak, goed hoor, maar “wat drinken we daar nu bij?”. Ik had
nog een 2014 Syn+ White Dot (van Katogi-Strofilia), moschofilero en roditis, en
meer was niet nodig.

Later kwam er nog een flesje Belgische witte bij van Ten
Gaerde en opnieuw gingen zalvende, niet-complexe aroma’s in elkaar op. Beide
wijnen kenden een toets van peps en spanning, die het eenvoudige winterse
gerecht een seizoensgetrouwe frisheid gaven. Lente is veraf en we zitten goed, thuis.