Een nietsvermoedende date in Mechelen, met retsina. De Man
vroeg of ik Fifty Shades wou zien, ik voelde me gewoon genereus die avond: een
Griekse mezze, een fles retsina, te delen alsof het valentijn was. Toen ik
Maria bij Zorba vroeg welke harswijn op de kaart staat, was de reactie “ja DIE”
even snel als het antwoord “die van Tetramythos”. Ik word week van Tetramythos,
de vier mythes in het hoge noorden van de Peloponnesos.

Tetramythos produceert
biologisch. Op honderden meter tot zelfs een kilometer boven de zeespiegel, met
zicht op zee (dankzij de natuurlijke kliffen van het schiereiland) groeien een
aantal hectaren in devotie aan de natuur en aan de expertise van twee broers en
een wijnmaker. Ik beken dat ik ooit doodsangsten uitstond op weg naar het
domein, toen ik de verkeerde weg had ingeslagen en de bergwand steeds meer op
de huurwagen afkwam. De weg werd nauw, de hemel tastbaar. Bijna was ik
overtuigd nooit nog retsina te kunnen drinken, tenzij via infuus. De redding
kwam achter de laatste berijdbare bocht, net als in de film. Bijna zoals in het
après-film moment. Moest er geen combi naast onze auto zijn gestopt.