Blog Image

krasi

Griekse wijn, dan de zondvloed

Ontmoetingen met wijn, krasi in het Grieks. Vicky en de vrienden, klanten met een Grieks etiket, een fles die kraakt onder de vingers van studenten en passanten.

In English: Krasi-Eng

En français: Krasi-Fr

vier mythes, vijftig tinten

pit Posted on Sun, February 25, 2018 18:24:27

Een nietsvermoedende date in Mechelen, met retsina. De Man
vroeg of ik Fifty Shades wou zien, ik voelde me gewoon genereus die avond: een
Griekse mezze, een fles retsina, te delen alsof het valentijn was. Toen ik
Maria bij Zorba vroeg welke harswijn op de kaart staat, was de reactie “ja DIE”
even snel als het antwoord “die van Tetramythos”. Ik word week van Tetramythos,
de vier mythes in het hoge noorden van de Peloponnesos.

Tetramythos produceert
biologisch. Op honderden meter tot zelfs een kilometer boven de zeespiegel, met
zicht op zee (dankzij de natuurlijke kliffen van het schiereiland) groeien een
aantal hectaren in devotie aan de natuur en aan de expertise van twee broers en
een wijnmaker. Ik beken dat ik ooit doodsangsten uitstond op weg naar het
domein, toen ik de verkeerde weg had ingeslagen en de bergwand steeds meer op
de huurwagen afkwam. De weg werd nauw, de hemel tastbaar. Bijna was ik
overtuigd nooit nog retsina te kunnen drinken, tenzij via infuus. De redding
kwam achter de laatste berijdbare bocht, net als in de film. Bijna zoals in het
après-film moment. Moest er geen combi naast onze auto zijn gestopt.



winterkost

pit Posted on Sun, February 04, 2018 16:56:24

Een mens hoeft niet moeilijk te doen over provisiekasten in
januari en mei, omdat ze uitpuilen van bewaarvoedsel in blik dat net teveel was
op de christelijke feestdis. De koper hoeft zich geen zorgen te maken: de houdbaarheidsdatum overschrijdt de vershoudlimiet. Zodoende verbaasde de vraag niet of ik zin
had, mid-januari, in asperges. Op bokaal, in sap, smeuïge witte asperges. Opgebakken
tot een krokante smaak, goed hoor, maar “wat drinken we daar nu bij?”. Ik had
nog een 2014 Syn+ White Dot (van Katogi-Strofilia), moschofilero en roditis, en
meer was niet nodig.

Later kwam er nog een flesje Belgische witte bij van Ten
Gaerde en opnieuw gingen zalvende, niet-complexe aroma’s in elkaar op. Beide
wijnen kenden een toets van peps en spanning, die het eenvoudige winterse
gerecht een seizoensgetrouwe frisheid gaven. Lente is veraf en we zitten goed, thuis.